 tenor
odwiedziny
21
zarząd
dodatek
|
| |
 Mamma Mia
Musical „Mamma Mia” zadebiutował co prawda w Londynie wiosną 1999 roku, ale jego korzenie tkwią w roku 1968. Wówczas wszedł na ekrany film „Buona Sera, Mrs. Campbell” z Giną Lollobrigidą, z którego zaczerpnięto pomysł fabuły. O sukcesie „Mamma Mia” zadecydował jednak inny pomysł - wykorzystanie przebojów szwedzkiej grupy ABBA.
4 stycznia 1960 r. Ze śmiercią po drodze
46-letni Camus jest w świetnej formie. Od czasu gdy przed trzema laty otrzymał literacką Nagrodę Nobla, we Francji traktowany jest przez elity i zwykłych czytelników jak gwiazda pierwszej wielkości. Pisarz przełamał wreszcie ostatni okres twórczej niemocy. Z wielką energią szykuje się do pracy w swym Nouveau Théâtre, podczas tego wyjazdu do miejscowości Lourmarin na Riwierze napisał sporą część powieści „Le <a href="http://tematy.wyborcza.pl/P/1432,Premier">Premier</a> homme”, „Pierwszy człowiek”. W Lourmarin do Camusa dołączyli jego przyjaciele Gallimardowie, którzy bawili na zimowych wakacjach w Cannes. Nowy Rok spędzili razem. Michel Gallimard namówił Camusa, by wracał wraz z nimi samochodem. Długą drogę do Paryża postanowili rozłożyć na dwa dni, zaliczając po drodze najlepsze restauracje
Dlaczego Żaneta jest nieency
Kocham Cię! Jeżeli jesteś wikipedystą, to należysz do grona najwspanialszych ludzi na świecie! Jeżeli nie, to i tak nie zdążysz tego przeczytać, bo za chwilę zostanie skasowane!
Nikt mi już nie powie: śmieciu
Szef w sylwestra powiedział: „Spakuj się. Nie przedłużam ci umowy”. Za co? „Za głośny śmiech i picie kawy”. Teraz mówię wszystkim: bardzo kocham moją szefową! Sama sobie nią jestem
Śmierć spóźnia się o minutę
Wiem, że jesteś szpiegiem, ale mnie jest wszystko jedno
Żołnierzu! Haaaaalooooo
Zamiast robić na drutach szaliki, izraelskie Mamuśki szarpią się z własną armią
Co Dania ma do dania
Basiu, tu jest <a href="http://wyborcza.pl/0,86686.html">Dania</a>, nie Polska. Im prędzej to zrozumiesz, tym szybciej poczujesz się szczęśliwa
Kolekcjoner bajecznych interesów
Dawniej: naczelnik w <a href="http://tematy.wyborcza.pl/P/2127,PKP">PKP</a>, tłumacz w Wietnamie, handlarz silnikami Diesla. Dziś: zamożny Europejczyk i wielki kolekcjoner malarstwa polskiego. Rozmowa z Krzysztofem Musiałem
Bartoszewski: tajemnice Lema
Gdyby Staszek wprost pisał o lwowskim getcie, o Zagładzie, o swoich doświadczeniach wojennych, dostałby Nobla, ale on prawie o tym nie mówił, nie pisał nigdy. Rozmowa z Władysławem Bartoszewskim
31 grudnia 1943 r. Zabawa parlamentarna
W dużym pokoju za stołem siedzi już Bolesław Bierut „Janowski” w towarzystwie oficerów ochrony Gwardii Ludowej Jerzego Fonkowicza „Andrzeja” i Zbigniewa Dłubaka „Bogdana”.Co parę minut pojawiają się kolejni konspiratorzy. Przed dwudziestą przychodzi ostatni, dziewiętnasty. Podziemny komunistyczny parlament może przystępować do obrad
|
|
***
Znany jest wszystkim doskonale od najmłodszych lat, bo kiedy był jeszcze chłopcem
nie zeszpeconym łysiną, poddawał się wszelkim haniebnym praktykom z tymi, którzy pozbawiali
go męskości; potem jako młodzieniec miękki i giętki tańczył na scenie, ale jak słyszę
była to zniewieściałość bez wdzięku i bez polotu, bo nic podobno nie było w nim z aktora poza bezwstydem.
bolesnem takiem, które wstrząsnęło moją dusze do głębi i stało się jedną z przyczyn długiego, rozpaczliwego błądzenia po manowcach ducha. Gdy zaczął się wielki post w ciągu drugiego roku naszego pobytu w Międzyrzeczu, do mego ojca zaczął przychodzić często miejscowy pop schizmatycki ojciec Kalinik. . Osobistość ta wstręt
Przecież to nie niewolnik Krassusa podejrzewał,
że ściany okopcone zostały właśnie nocą? Czy po kolorze dymu? dym jest czarniejszy
i tym się różni od dziennego!
Jakże bezczelnie, jakże obelżywie
i szkaradnie wyrażałeś się w nim o matce, która wtedy jeszcze się tobą opiekowała!
Nie rozumiesz, nieszczęsny, że twój stryj dlatego ci na to pozwolił, aby siebie wybielić w oczach ludzi,
aby dowiedzieli się z twojego listu, że zanim przeniosłeś się do niego, już wtedy,
kiedy łasiłeś się u kolan matki, już wtedy byłeś niegodziwym i chytrym lisem. głupi jest ten Emilian,
skoro sądził, że zaszkodzi mi list chłopca, który jednocześnie jest moim oskarżycielem.
Poncjan zaniósł ją mistrzowi Satunninowi.
Nikt nie zaprzecza nawet temu, że Poncjan odebrał od Saturnina gotową statuetkę i potem podarował
wykazane zostało jasno i przekonywająco, cóż pozostało jeszcze, co kryłoby w sobie jakiekolwiek
podejrzenie o magię? Mało: czy jest w ogóle coś, co nie ujawniałoby waszych oczywistych kłamstw?
Powiadacie, że zdobyłem w tajemniczy sposób to, co polecił zrobić jeden z najznakomitszych ekwitów
Poncjan, co na oczach ludzkich rzeźbił siedząc w swej pracowni
Jak zmora jaka, jak widziadło snuła się jej przed oczami
owalna rumiana twarz Ostapa, jego duże oczy: czarne małe
wąsiki. Urok na mnie rzucił!... Lubystkiem napoił
szeptała w duszy, oddając się już bez walki marzeniom na
pół bolesnym, na pół rozkosznym. Czuła, w pół śnie
pogrążona, purpurowe usta pięknego parobka zbliżające
się do jej ust, z nieśmiałym pocałunkiem i w rozbujałej
dziewczęcej wyobraźni nie odpychała tego namiętnego dowodu miłości.
Tu w niespełna tydzień zyskali ogólne uznanie. Wnet znalazło się
ielu szacownych Żydów, którzy znajdowali wprost rozkosz w obcowaniu
z nimi. Podobnie zachwycanomiały szczęście jako pierwsze spotkać naszych
bohaterów. One też wprowadziły ich do miasta. Podczas tego pierwszego
spotkania, nasze dwie strojnisie dowiedziały się o nich wszystkiego. Okazało
się, że sam Pan Bóg ich zesłał. Tełca i Trajna wymieniały między sobą spojrzenia
pełne podziwu. Szturchały się wzajemnie w znaczący sposób.
Myślał o tem i przemyśliwał i doszedł do tego, że teraz
już czuł zupełnie jasno, iż bez niej życia dla niego nie
było. Czart, nie dziewka! powtórzył raz jeszcze i zaczął
przypominać sobie jej dzisiejsze słowa, jej spojrzenia,
jej każdy ruch, jej każde westchnienie. Miękł jak wosk,
roztkliwiał się niepomiernie, żałość jakaś ogromna ogarniać
go zaczęła... Psem bym był, wilkiem, skotyną, prowadził
w duszy monolog żebym był to biedne dziecko na hańbę dał,
na poniewierkę rzucił... Sierota słodka, ptaszyna biedna...
Kiedy niedawno dokładnie wypytywałeś
go, Maksymie, szczerze i zgodnie z prawdą opowiedział ci, jak to było: jak kiedyś
zobaczyłem u niego wiele figur geometrycznych przepięknie i kunsztownie wyciętych z
bukszpanu; jak zachwycony jego talentem poprosiłem, żeby mi zrobił kilka urządzeń
mechanicznych, a także, by mi wyrzeźbił z jakiegokolwiek materiału, byleby to było drewno,
figurkę jakiegoś boga, jakiego on sam chce, do którego swoim zwyczajem mógłbym się modlić.
Najpierw więc zaczął rzeźbić w bukszpanie.
Co tu dużo mówić? Przecież mam do czynienia z poczwórnie liczącym, a więc podwójne pięciolecie pomnożę
przez dwa i za jednym zamachem ujmę jej lat dwadzieścia. Każ, Maksymie, policzyć konsulów!
Okaże się, jeśli się nie mylę, że Pudentilla ma niewiele więcej ponad czterdzieści lat.
O, bezczelne i przesadne fałszerstwo! Kłamstwo godne ukarania dwudziestoletnim wygnaniem!
Skłamałeś o pełną połowę i bezczelnie wymieniasz cyfrę półtora raza większą niż w rzeczywistości.
bazarownia on-line
SZEROKIEJ DROGI W DOBRYCH RĘKACH... (numer 329182677)
#user_field #main
#user_field *
#user_field b
#user_field #container
#user_field #tresc
#user_field #opis_container
#user_field #opis
#user_field #zoom
#user_field #stopka {padding: 0px; margin: 0px; width: 982px; background-color: #ffffff; margin: auto; width: 100%; ...CANON CLC 5000+ z ColorPass We speak russian !! (numer 332419505)
Canon CLC 5000+ z ColorPassem .Kserokopiarka kolorowa z bardzo małym przebiegiem ,sprawna 100 % po konserwacji ,gwarancja rozruchowa.Komplet tonerów oryginalnych .Faktura VAT. Więcej informacji pod numerem telefonu, we speak russian !! +48509177036 CLC 5000 Prędkość A4/min : 50 Prędkość A3/min : 25 Max. format oryginału : A3 Format kopii : A5 do A3 ZOOM : 25% do 400% Czas uzyskania 1. kopii : 12 sek Rozdzielczość skanera : 800 x 400 dpi Skala szarości : 256 Pojemność papieru : 2 szuflady po 550 ark. Rozmiar/gramatura : 64 - 253 g/m2 Wymiary : dł. 1384 x gł. 730 x wys. 1000 mm Waga : 500 kg
ciekawostki
więcchodż przywale ci deskom raz żółtą a raz niebieską
MiŁoŚć JeSt JaK SrAcZkA PrZyChOdZi Z nIeNaCkA :]
Dżabel-Zubleh, jest to pasmo gór
I na miasto hala. Pędzim ostro, a z ulicy Jak moskal nie trzaśnie,
.:życie jest piękne!powiedział prosiaczek i rzucił się w przepaść:.
i inne rzeczy będziemy mówić i zmyślać. Przyjdzie bowiem niby to z litości nade mną,
By nie przypłacić nieposłuch żywotem. Próżno więc błaznów i kuglarzy tłuszcza,
Niedość, że wygrał zmiennego Nerona,
Nie on w cezarze, w nim cezar miał pana,
Oj nie zgadłeś mój sąsiedzie, Starszy jakiś rzecze,
dane z pola gier
Codename: Xtreeme Forces
Xtreme Forces to realistyczna strategia czasu rzeczywistego stworzona przez firmę Raptor Entertainment. Do rąk gracza oddano całą gamę współcześnie wykorzystanego uzbrojenia, m.in. śmigłowce, czołgi, artylerię. Akcja Xtreme Forces rozgrywa się w mrocznej przyszłości, po wojnie nuklearnej, która doprowadziła do niemal całkowitego zniszczenia Ziemi. Nad pozostałą przy życiu ludzkością zapanował światowy rząd, zwany United Colonies Front (UCF). Zaprowadził on nowy porządek i wprowadził żelazne restrykcje na wszystkich mieszkańców planety dawną wolność zastąpiły twarde reguły. Gracz staje się zwykłym, zdegustowanym nową rzeczywistością, obywatelem, któremu zaproponowano przyłączenie się do grupy rebeliantów walczących z UCF. Nasze dalsze losy zależą od tej decyzji. Możemy opowiedzieć się po stronie rządu lub rebeliantów, a następnie objąć dowodzenie nad małym zgrupowaniem bojowym. Akcja jest całkowicie nieliniowa i jej przebieg zależy od decyzji grającego. Gra posiada trójwymiarową grafi...J.R.R. Tolkien's The Lord of the Rings, Vol. I
The Lord of the Rings, vol. 1, to gra cRPG, oparta o fabułę powieści Władca Pierścieni J.R.R. Tolkiena. Obejmujemy w niej kontrolę nad grupą bohaterów (początkowo tylko hobbitów), którzy wyruszają w niebezpieczną misję do krainy Mordor, aby zniszczyć tytułowy pierścień o niewyobrażalnej mocy. Jeśli dostanie się on w łapska złego Saurona, całą krainę Śródziemia i wszystkie wolne ludy czeka nieuchronna zagłada...
nauka
Uzbekistan. Historia.
Uzbekistan. Historia. Tereny współczesnego Uzbekistanu w starożytności zamieszkiwała jedna z grup indoeuropejskich, plemiona północnoirańskie. Nie później niż na początku I tysiąclecia p.n.e. nastąpił wśród nich podział na koczowników-pasterzy oraz osiadłych rolników, biegłych w sztuce nawadniania pól. Konsekwencją podziału było powstanie pierwszych państw, a właściwie związków plemienno-terytorialnych: Chorezmu, Sogdiany i Baktrii. W VI w. p.n.e. krainy te weszły w skład monarchii Achemenidów i — z wyjątkiem Chorezmu, który uniezależnił się wcześniej — pozostały w niej do czasu najazdu Aleksandra III Wielkiego (IV w. n.e.). Po śmierci Aleksandra Wielkiego przypadły one, wraz z większością jego azjat. zdobyczy, Seleukosowi I Nikatorowi i jego potomkom Seleucydom. W połowie III w. p.n.e. Baktria usamodzielniła się jako państwo grecko-baktryjskie, które wkrótce objęło także Sogdianę. Po jego upadku w II w. p.n.e., spowodowanym m.in. najazdem Tocharów, terytorium obecnego Uzb...złoże,
złoże, naturalne nagromadzenie kopaliny w skorupie ziemskiej lub na jej powierzchni, w takiej formie i ilości, które umożliwiają jej gosp. wykorzystanie obecnie lub w przyszłości. Czynnikami decydującymi o uznaniu skupienia kopaliny za z. są: wielkość zasobów kopaliny, zawartość składnika użytecznego w kopalinie (np. procentowa zawartość metalu w rudzie) i jej parametry jakościowe (np. skład chem. i miner. umożliwiające zastosowanie wydajnych technologii przeróbki), budowa geol. terenu, forma utworów geol. zawierających kopalinę, warunki eksploatacji górniczej (np. zawodnienie, występowanie gazów, aktywność sejsmiczna) oraz czynniki gosp.-ekon.: ceny surowców miner. uzyskiwanych z kopaliny, poziom techniki górniczej, koszty budowy zakładu górniczego; ważne jest też położenie geogr., które wpływa zasadniczo na możliwość wykorzystania z., co jest uzależnione od warunków klim., zaludnienia obszaru, sieci komunik., czynników ochrony środowiska (parki nar., rezerwaty) oraz czynników waru...
rozumowanie
KLASYCYZM W SZTUCE
Klasycyzm w sztuce, Paryż, kościół Sainte-Genevi?ve, połowa XVIII w.
Klasycyzm w sztuce, Thomas Gainsborough, Wóz jadący na targ, 1775-80
kierunek rozwijający się w architekturze, malarstwie i rzeźbie od XVII w. do 1. poł. XIX w.; zrodził się w Anglii i Francji, w których to krajach podjęto pierwsze prace wykopaliskowe i studia nad architekturą staroż. W k. wskrzeszono podstawy myśli klasycznej wypracowane w staroż. Grecji i (w znacznej mierze) w Rzymie, kontynuowano osiągnięcia renesansu. Pod pojęciem "klasyczny" w sztukach pięknych rozumiano: typowy, wzorcowy, doskonały, zgodny z przepisami, oparty na wzorach staroż., odznaczający się takimi cechami kompozycji, jak harmonia, umiar, spokój, równowaga pierwiastka intelektualnego i zmysłowego, doskonałe proporcje. W architekturze inspirowano się lub naśladowano elementy konstrukcyjne i dekoracyjne staroż. Grecji i Rzymu, czerpano też z form sztuki etruskiej i egipskiej. Stosowano gr. porządki architektoniczne, zwł. dorycki i joński,...WIETNAMU SZTUKA
Sztuka Wietnamu, Świątynia Literatury w Hanoi
pozostawała pod stałym wpływem sztuki chińskiej i indyjskiej, związana też była w różnych okresach hist. ze sztuką Laosu, Kambodży i Jawy; IV w. p.n.e.-II w. n.e. (epoka brązu) w płn. Wietnamie rozwinęła się kultura Dongson, znaleziono liczne wyroby brązowe, zdobione motywami geometrycznymi (zapewne o magiczno-symbolicznym znaczeniu), np. przybory domowe, broń, przedmioty rytualne, m.in. lampa z postacią klęczącego mężczyzny, przykłady ceramiki, ozdoby z kości i szkła; do charakterystycznych wytworów tej kultury należą rytualne bębny z brązu (bęben z Ngok-lu). I-X w. tereny Wietnamu były podporządkowane kulturze chińskiej; zachowały się chiń. groby z przedmiotami artyst., m.in. w Nghi Ve, Winh Yen, Bac Ninh, Lim. Od ok. VII w. w środk. Wietnamie rozwijała się kultura Czamów; wznoszono świątynie ceglane typu kalan w formie wysmukłych wież, z pilastrami, o uskokowych zwieńczeniach, bogato zdobionych miniaturowymi replikami świątyń, sterczy...
teksty
ierś pastucha z oddychającemi płucami i bijącem
sercem; rękawy i poły płaszcza Kałmuka były zbroczone krwią. Spostrzegłem, że nachylił się
niżej i zaczął rozcinać brzuch leżącego Mongoła. Przymknąłem oczy... Po chwili podniosłem
wzrok na Tuszeguna. Siedział zadumany na dawnem miejscu obok ołtarza, powoli puszczając
dym z fajki. Po drugiej stronie ogniska spał spokojnie pastuch z rozpiętym kożuchem na
piersiach.
To zdumiewające zawołałem. Nigdy niepodobnego nie widziałem.
O czem pan mówi? głosem zimnym zapytał Kałmuk.
O doświadczeniu hipnotycznem, czy o cudzie, jak pan to nazywa! odparłem
zdziwiony jego tonem.
Ja o takich rzeczach panu nigdy nie mówiłem odparł tym samym zimnym głosem,
tylko w jego źrenicach błysnęła ironja.
Czy widzieliście? zapytałem agronoma, melancholijnie ćmiącego fajkę.
Co miałem widzieć? odezwał się sennym głosem.
Zrozumiałem, że stałem się ofiarą hipnotycznej siły Tuszeguna.
Nazajutrz żegnaliśmy czarodzieja. Nasza grup
VI
PORAŻKA ORŁÓW RZYMSKICH
Odkąd się rozpoczęło powstanie u Eduów, chodziło nam już o to tylko, aby się utrzymać tu
jeszcze czas jakiś, wzburzenie bowiem ludów nad Loarą i Saoną powinno było zmusić Cezara,
aby cofnął się do Prowincji. Jedynie chyba jakaś niespodziana przygoda w rodzaju tej,
która się zdarzyła z Białą Skałą, zacieśniając pierścień oblężenia dokoła nas, mogłaby uczynić
naszą pozycję nieznośną. Toteż wódz nasz zaraz po wyjeździe Litawika zwołał naradę wojenną,
na której nam powiedział:
Strata Białej Skały jest wypadkiem bardzo przykrym. A można go było uniknąć, gdyby
załoga, którą tam pozostawiłem, zastosowała się natychmiast do mego rozkazu umocnienia tego
wzgórza. Czyż nie zrozumiecie nigdy, Celtowie i Bolgowie, że w czasie wojny łopata i rydel w
rękach wojownika są takimże zaszczytnym narzędziem, jak miecz i dzida? Dlaczego woje galijscy
nie mogliby wykonywać takich prac, jakich się podejmują legioniści rzymscy? Ale już się
stało. Postarajmy się teraz za
masz mi nic do powiedzenia? Mów pierwsza, bo słów nie staje wargom moim lub też odwagi,
aby je wypowiedzieć...
Na jej zazwyczaj poważnej, choć pogodnej twarzy ukazał się uśmiech filuterny.
Zdobyłeś mnie w orężnej walce rzekła. Czyż nie jestem twoją branką?
Nie, nie mów tego! Wcale nie serce zwycięzcy drży mi w piersiach. Zwyciężonym i
wziętym do niewoli jestem ja. Wiem dobrze, o ile wyżej postawili cię bogowie nade mną.
Jakimiż czynami wojennymi zdołam stać się godnym córy Ambioryksa? Kiedyż ośmielę się
prosić, abyś raczyła przyjąć me serce w swe dłonie?
Ona zamyśliła się chwilę i następnie rzekła poważnie:
Nie znam i nie mogę sobie wyobrazić kogoś, z kim zaślubiny napawałyby mnie większą
dumą. Pokochałam cię od dawna za twą dobroć dla mnie, za twe gorące oddanie się sprawie
niepodległości Galii, za ten szlachetny zapał, ożywiający twą duszę. Mówię do ciebie otwarcie
jak żołnierz do żołnierza. Lecz czyż mogę przyrzekać ci rękę nie prosząc wprzód o pozwolenie
|